บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาพัฒนาการของการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น และ (2) เพื่อศึกษาแนวทางการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ การศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และการวิเคราะห์การสื่อสารส่วนบุคคลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 5 คน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า (1) พัฒนาการของการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น ได้แก่ (1.1) การจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกเทศมนตรี มีขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 และมีผลบังคับใช้ มาเป็นระยะเวลา 9 ปี ก่อนจะแก้ไขกลับไปเป็นไม่จำกัดวาระการดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งมีผลบังคับใช้ต่อมาอีก 10 ปี และในปี พ.ศ. 2562 แก้ไขเป็นจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งไม่เกิน 2 วาระติดต่อกัน โดยมีผลบังคับใช้มาจนถึงปัจจุบัน (1.2) การจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกองค์การบริหารส่วนตำบลและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด มีขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 และมีผลบังคับใช้มาเป็นระยะเวลา 6 ปี ก่อนจะแก้ไขกลับไปเป็นไม่จำกัดวาระการดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งมีผลบังคับใช้ต่อมาอีก 10 ปี และในปี พ.ศ. 2562 แก้ไขเป็นจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งไม่เกิน 2 วาระติดต่อกัน โดยมีผลบังคับใช้มาจนถึงปัจจุบัน และ (2) แนวทางการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในบริบท ของการเมืองไทยที่ผูกติดกับระบบอุปถัมภ์และเครือข่ายการเมืองระหว่างระดับท้องถิ่นกับระดับชาติ ยังจำเป็นต้องมีการจำกัดวาระนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ให้ดำรงตำแหน่งไม่เกิน 2 วาระติดต่อกันต่อไป เพื่อเป็นการตรวจสอบถ่วงดุล ลดการ ผูกขาดอำนาจทางการเมืองอันจะนำ ไปสู่การคอร์รัปชัน เป็นการเปิดโอกาสให้บุคคลที่มีความรู้ความสามารถ และมีแนวคิดใหม่ ๆ เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารได้มากขึ้น

     This research article aims to (1) study the development of term limits of Chief Executives of Local Government and (2) study the guidelines for limiting term limits of Chief Executives of Local Government. The research uses qualitative methods, namely the study of documents related to the term limits of Chief Executives of Local Government and the analysis of personal communications with 5 key informants from purposive sampling. Data was analyzed using content analysis techniques. The research results found that (1) the development of term limits of Chief Executives of Local Government includes: (1.1) The term limits of mayors was first introduced in 2000 and was in effect for 9 years before being amended back to unlimited term limits in 2009, which was in effect for another 10 years, and in 2019 it was amended to limit term limits to no more than 2 consecutive terms, which has been in effect until the present. (1.2) The term limits of Chief Executives of Sub-district Administrative Organizations and Chief Executives of Provincial Administrative Organizations. It was first introduced in 2003 and was in effect for 6 years before being amended back to no term limit in 2009, which was in effect for another 10 years, and in 2019 it was amended to limit the term of office to no more than 2 consecutive terms, which has been in effect until the present. (2) The guidelines for the term limits of chief executives of local government in the context of Thai politics which is tied to the patronage system and political networks between the local and national levels still need to limit the term of chief executives of local government to no more than 2 consecutive terms in order to provide checks and balances, reduce the monopolization of political power which will lead to corruption, and open up opportunities for people with knowledge, ability and new ideas to participate more in administration.

โกวิทย์ พวงงาม. (2559). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่ในอนาคต (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สำ นักพิมพ์วิญญูชน.

เทพไทคุยข่าว. (2568). ปลดล็อคผู้บริหารท้องถิ่น 2 วาระ สมประโยชน์กันทุกฝ่าย. ค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2569, จาก https:// www.youtube.com/shorts/G_1O4ov556M

ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326. (2515). ราชกิจจานุเบกษา, 89(190), 122–132

พนม เอี่ยมประยูร. (2545). หลักการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นในฐานะที่เป็นหลักกฎหมาย ซึ่งมีค่าบังคับในระดับรัฐธรรมนูญ. ใน รวมบทความทางวิชาการของผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. พนม เอี่ยมประยูร (หน้า 129–139). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เดือนตุลา.

พระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พุทธศักราช 2476. (2477). ราชกิจจานุเบกษา, 51, 82–107.

พระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช 2481. (2482). ราชกิจจานุเบกษา, 56, 155–186.

พระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช 2486. (2486). ราชกิจจานุเบกษา, 60(12), 400–433.

พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. (2496). ราชกิจจานุเบกษา, 70(14), 222–257.

พระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 10) พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา, 116(15 ก), 1–7.

พระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2543. (2543). ราชกิจจานุเบกษา, 117(41 ก), 12–27.

พระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 13) พ.ศ. 2552. (2552). ราชกิจจานุเบกษา, 126(85 ก), 7–9.

พระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา, 136(50 ก), 164–176.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนจังหวัด พ.ศ. 2498. (2498). ราชกิจจานุเบกษา, 72(11), 176–199.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนตำ บล พ.ศ. 2499. (2500). ราชกิจจานุเบกษา, 74(11), 320–344.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนตำ บล (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511. (2500). ราชกิจจานุเบกษา, 85(46), 277–281.

พระราชบัญญัติสภาจังหวัด พุทธศักราช 2481. (2482). ราชกิจจานุเบกษา, 56, 187–197.

พระราชบัญญัติสภาตำ บลและองค์การบริหารส่วนตำ บล พ.ศ. 2537. (2537). ราชกิจจานุเบกษา, 111(53 ก), 11–35.

พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำ บล (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2546. (2546). ราชกิจจานุเบกษา, 120(124 ก), 16–37.

พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำ บล (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2552. (2552). ราชกิจจานุเบกษา, 126(84 ก), 8–10.

พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำ บล (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา, 136(50 ก), 151–163.

พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540. (2540). ราชกิจจานุเบกษา, 114(62 ก), 1–23.

พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2546 (2546). ราชกิจจานุเบกษา, 120(109 ก), 5–20.

พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2552 (2552). ราชกิจจานุเบกษา, 126(85 ก), 10–12.

พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2562 (2562). ราชกิจจานุเบกษา, 136(50 ก), 130–141.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540. (2540). ราชกิจจานุเบกษา, 114(55 ก), 1–99.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. (2550). ราชกิจจานุเบกษา, 124(47 ก), 1–127.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, 134(40 ก), 1–90.

วิทยุครอบครัวข่าว. (2569). หนุนปลดล็อกผู้บริหารท้องถิ่นห้ามนั่งเกิน 2 วาระ. ค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2569, จาก https://www. youtube.com/watch?v=ZvNGGGG7sp8&t=46s